«Սասունցի Դավիթ»
7-10 7 Ելավ Օհանը, Դավթի մոտ գնաց.— Հորեղբայր Օհան, հեռո՜ւ եկ, կամա՜ց,Ուլեր կըփախչեն։ — Մին էլ էնտեղիցՄի մեծ նապաստակ, ականջները ցից,Խրտնեց ու ահից դուրս պրծավ հանկարծ։Դավիթն էր. ելավ, ետևից ընկածԷն սարը քշեց, ետ բերավ էս ձոր,Բերավ, ուլերին խառնեց նորից նոր։— Օ՜ֆ, ի՜նչ դըժվար է, հորեղբայր Օհան.Աստված օխնել է էն սև-սև ուլեր,Ամա բոզալուկ էս ուլեր, որ […]